| |
 Cultuur:
Kerken
Onze-Lieve-Vrouw
van Orval (1931)
Door de sobere schoonheid van de abdij van Orval lijkt de tijd
hier wel stil te staan, terwijl de mystieke overpeinzingen van
de monniken de plaats een mysterieuze uitstraling geven. In haar
betoverende kader getuigt de abdij, een ware oase van serene rust
en stil gebed, met een klokkentoren die hoog boven de bedaarde
diepte van de vallei uitsteekt, van een uitzonderlijke religieuze,
historische en architecturale cultuur. Het klooster straalt een
vredige sfeer uit, door zijn ligging midden in de natuur, zijn
harmonieuze lijnen, de warme kleur van zijn kalkstenen en negen
eeuwen vrome christelijke toewijding. Dit is een plaats van herbronning.
Een stille getuige van de voorname rol die de monniken in de loop
van de tijd hebben gespeeld.
De oorsprong van de abdij ligt in de 9de eeuw. In 875 namen de
benedictijnen het klooster in. De relieken van de heilige Victor
werden overgebracht naar Mouzon. Toch duurde het tot in 971 vooraleer
de benedictijnerabdij werkelijk werd opgericht. In 882 plunderden
de Noormannen de stad en staken ze de kerk in brand. Door gelukkig
toeval ging de kerk de eeuwen door. Tot ze in 1212 opnieuw afbrandde,
en daarna in een keer in de zuiverste gotische stijl opnieuw werd
opgebouwd.
Vandaag is een bezoek aan het interieur van de abdijkerk een schemering
voor de ogen. Op een feeërieke manier speelt het licht in
het spreekgestoelte, de bogen en het triforium. Het perspectief
van de steunbogen en zijbeuken is verbazingwekkend. Maar ook het
beeldhouwwerk van de torens, de architectuurmotieven van de kerkportalen
en de afmetingen van de apsis zijn bijzonder indrukwekkend.
De
Sint-Donatuskerk in Aarlen
In 1626 werd door de kapucijner monniken een kerk gebouwd op de
ruïnes van het kasteel van de graven en markiezen van Aarlen.
Ze vereerden er de heilige Donatus en Onze-Lieve-Vrouw van Aarlen.
Tijdens het bewind van Lodewijk XIV werd het bouwwerk versterkt
volgens plannen in de stijl van Vauban. In 1807 werd de kerk aan
Sint-Donatus toegewijd. De klokkentoren, die met zijn 450 m hoogte
een schitterend panorama over drie landen biedt, omvat een beiaard,
die elk uur de Air d'Arlon speelt. Ook de relikwieën kunnen
worden bezocht. Zich aanmelden op de pastorie.
Basiliek
van Avioth
Avioth (103 inwoners) ligt op twintig kilometer van Florenville.
Van zodra u in dit kleine dorp aankomt, zal de indrukwekkende
gotische kerk u opvallen. Die werd tijdens de 13de, 14de en 15de
eeuw gebouwd op het kruispunt van drie pelgrimroutes naar Santiago
de Compostela. Rechts zien we La Recevresse, een uniek monument
in Frankrijk, als het ware in steen gedrapeerd, dat tot doel had
de offers van de pelgrims naar Onze-Lieve-Vrouw van Avioth in
ontvangst te nemen. De kerk kreeg de titel van basiliek op 17
juli 1993. Ieder jaar op 16 juli komen honderden pelgrims uit
de drie buurlanden hier samen.
Basiliek
van Saint-Hubert
Toegankelijk voor rolstoelpatiënten. Apsis in flamboyante
gotiek, barokke gevel, Romeinse crypte (1064). De koorstoelen
werden aan de heilige Benedictus en aan de heilige Hubertus gewijd,
terwijl het altaar aan Sint-Hubertus werd opgedragen. Het praalgraaf
was een geschenk van Leopold I.
Gérouville (18de eeuw)
De kerk in het centrum van het dorp is een bescheiden gebouw met
een enkele beuk, die onmiddellijk op het koor uitgeeft. Het interieur
is prachtig. Zo is er het hoofdaltaar van het begin van de 18de
eeuw, met een schilderij over de Opstanding, een tabernakel met
bladwerk en rocaille en verschillende standbeelden van de heilige
Andries en van engelen. Ook is er een schitterend altaar in de
stijl van Lodewijk XIV, dat aan de heilige Maagd is opgedragen.
Opvallend is de regelmatige versiering met ruiten en vallenden
bladeren. Verder toont de preekstoel de vier evangelisten in bas-reliëf.
De 16de-eeuwse koorstoelen van de abdij van Orval zijn eveneens
bijzonder interessant. Ze zijn versierd met naïeve bloemmotieven,
terwijl de armleuningen de symbolen van de evangelisten dragen,
zoals de leeuw van de heilige Marcus.
De huidige Sint-Andrieskerk, die op de monumentenlijst staat,
werd in 1634 opgeknapt. Het vierkanten koor is waarschijnlijk
een overblijfsel van het priesterkoor uit 1259. De in 1782 heropgebouwde
pastorie heeft een klassieke stijl, en komt net als de steun-
en schuttingmuur van het kerkhof op de monumentenlijst voor.
>>
Cultuur
- Schilderss -
Kunstgalerieën - Kerken
- Musea
|
|
